Tek Seçenek

Gazze’de yaşanan soykırım karşısında gerekli adımları atmayan, verdiği kararlar için uygulama alanı bulamayan uluslararası hukuk sisteminin teoride varlığını devam ettirse de fiiliyatta çöktüğü artık hemen herkes tarafından kabul ediliyor.

Aslında savaşın başlaması ile birlikte bu mahkemeler önemli adımlar attı.

Mesela Uluslararası Adalet Divanı, Ocak 2024'te Siyonist işgal rejimine “Soykırım Sözleşmesi” kapsamında belirtilen fiillerin önlenmesi ve insani yardımın sağlanmasının önünün açılması için adımlar atsın diye çağrıda bulundu.

Mahkeme, sonraki birkaç ay içinde başka kararlar da aldı.

Bu kararların bağlayıcılığı tartışılsa da soykırımcı çeteye yönelik suçlamalar barındırması açısından önemliydi.

Mahkeme, Ekim 2025’te daha kapsamlı bir bildiriyle Siyonist çetenin yaptıklarının “temel insan haklarına” aykırı olduğunu duyurdu. Soykırımcı rejimin uyguladığı insanlık dışı ablukaya karşı çıktı. Bununla birlikte gıda, su, ilaç ve barınma gibi temel ihtiyaçların sağlanmasına engel olmaması ve Uluslararası kuruluşlar tarafından sağlanan insani yardımı engellememesi konusunda uyarıldı.

UCM ayrıca Kasım 2024'te soykırımın elebaşı Netanyahu ve bir dönem onun ortağı olan eski Savunma Bakanı Yoav Gallant için “savaş suçları ve insanlığa karşı işlenen suçlar” kapsamında tutuklama emri çıkardı.

Bunları “bir şeyler yapıldı” demek için zikrediyoruz.

Ama bu yapılanlar “fiili bir güç” tarafından desteklenmeyince Siyonistler tarafından önemsenmedi.

Soykırım devam ediyor.

Akdeniz kıyısında bir şehirde dünyanın gözü önünde Gazze’nin çocukları ölüm seçeneklerinden birini tercih etmeye zorlanıyor.

Evet, Gazze'de çocuklar artık sadece bombalardan ve mermilerden ölmüyor.

Aynı zamanda sığınacak güvenli bir yerleri olmadığı için, soğuktan, selden koruyacak bir çatı olmadığı için de ölüyorlar.

Birkaç gündür evleri bombalarla tahrip edilmiş bu yüzden de kalacak yeri olmayan, işgal bölgelerinden ayrılmış olan Filistinlileri barındıran binlerce çadırın şiddetli yağmurdan dolayı hiçbir işe yaramadığı çıktı ortaya. İnsanlar her tarafını su basmış olarak uyandı. Yatakları, battaniyeleri ve ellerinde kalan üç beş eşya suyun içinde kaldı. Bazı yerlerde sığınaklar çöktü.

Gelen haberlere göre, Deir al-Belah'ta şiddetli yağmurdan dolayı bir kum tepesinin çadırların üzerine çökmesi sonucu üçü çocuk beş kişi hayatını kaybetti. Başka bir olayda bir bebeğin de boğularak öldüğü bildirildi.

Soykırımcı çete konteynerlerin girişine izin vermiyor ve maalesef kimse de bu konuda baskı yapmıyor.

Birleşmiş Milletlerin rakamlarına göre üç yıldır yüz binlerce ton bomba yağdırılan Gazze'de 1,4 milyon kişi çadırlarda veya geçici barınaklarda yaşıyor. Bunların da yaklaşık 950 bini sel riski altındaki bölgelerde kalıyor.

İnşa için adım atılmıyor, konteyner girişine izin verilmiyor ve en acısı da yardım kuruluşları tarafından gönderilen 150 binden fazla çadır ise Gazze dışında, içeri alınmayı bekliyor.

Gazze’de soykırım devam ederken Siyonistler arasında “en iyi katil” seçimi yapılıyor.

Dünyanın her yerinde insanlar mevcut paradigmayı sorgulayıp Siyonistleri lanetliyor; ama yine bir Siyonist plan çerçevesinde seçeneklerle yüz yüze kalıyor.

Soykırıma karşı çıkanların önüne “Netanyahu’yu eleştirdiğinde HAMAS için de “terörist” demen gerekir” diye bir şart koyuyorlar ve böylece işgali meşrulaştırma, işgale karşı direnişi ise gayri meşru olarak kabul ettirme fikrini “tek seçenek” olarak kabul ettirmeye çalışıyorlar.

Olur da Netanyahu giderse soykırım günahını da onun sırtına yükleyip işgalci siyonisti aklama politikasını yedekte tutuyorlar.

Küresel sistemin her zaman alternatif seçeneklere sahip olduğuna bizi ikna etmeye çalışıyorlar.

Uluslararası hukukun, uluslararası sistemin Gazze’de çöktüğünü artık kimse gizleyemez!

Gazze’nin kurtulması için, başka yerlerin Gazze gibi bir yıkıma uğramaması için tüm siyasal ve ulusal hesapların bir tarafa bırakılması ve insani değerlerin, ahlak ve vicdanın tek seçenek haline gelmesi gerekir.